عاشقانه ای در دهه ۵۰

عاشقانه ای در دهه ۵۰
پارت ۴۲

ویو راوی
توی مسیر هیچ کدوم حتی ذره باهم صبحت نکردن و املیا هم از همین سکوت می‌ترسید و دعا دعا میکرد که نرسن به قصر ولی این آرزو نشدنی بود و بلاخره به قصر رسیدن و تهیونگ از اسب اومد پایین ، املیا هم میخواست بیاد پایین که تهیونگ از بازوهاش گرفت و آوردش پایین ، حتی نگاهم به املیا نکرد و گفت

_ برو تو اتاق و لباساتو رو عوض کن و بعدش بیا اتاقم

+چشم

تهیونگ جلوتر وارد قصر شد و املیا هم پشت سرش وارد قصر شد . املیا رفت تو اتاق و لباسشو عوض کرد و موهاشو خشک کرد و از اتاق خارج شد و به سمت اتاق کار تهیونگ راه افتاد ، نگهبان تا املیا رو دید تعزیم کرد، املیا قبل از وارد شدن به اتاق نفس عمیقی کشید و با خودش گفت

+خدایا خودت رحم کن ، من سالم از این اتاق سالم بیام بیرون

و بعد وارد اتاق شد تهیونگ که روبه پنجره بود و پشتش به املیا بود گفت

_ چه جرعتی داری بانو املیا

+ببخشید

_ ببخشید؟ واقعا با خودت چی فکر کردی، فکر کردی که هر طوری خواستی میتونی بری بیرون هاااااان( فریاد)

املیا از ترس چشماشو بست

+ خب چیکار کنم چند دیگه تولد ملکه ست و من تازه فهمیدم ، چاره ی دیگه ی نداشتم ( صدای بلند)

_میتونستی به نگهبانا یا خدمتکارا بگی ،نه اینکه خودت پاشی بری وسط شهر

+ یک نفر وقتی کارش درست و خوب پیش میره که خودش بالاسر کاراش باشه وگرنه دست هر کی بیافته ممکنه کلی اتفاق بیوفته

_ به چه قیمتتتتت ؟ به قیمت جونتونننننن هااااا ........ بسه دیگه برو از جلوی چشمام اعصابم به اندازه کافی خورده

املیا هنوز اونجا وایستاده بود که تهیونگ گفت

_ برو دیگههههههه ( فریاد )

املیا از اتاق رفت بیرون و رفت سمت اتاق خودش و رفت رو تخت

+ دیوونه ...... سر من داد میزنه ، اهههه چرا جوابشو ندادمممممم

...........................................................