دیدن ات با صورت پف کرده و دماغ و لپای قرمز و اشکای خشک ...

𝒆𝒊𝒈𝒉𝒕𝒉 𝒎𝒆𝒎𝒃𝒆𝒓 𝑷𝒂𝒓𝒕۲۰

دیدن ا.ت با صورت پف کرده و دماغ و لپای قرمز و اشکای خشک شده روی گونش روی تخت تهیونگ تعجب کرد
و با دیدن تهیونگی که کنار تخت نشسته حوابش برده بیشتر تعجب کرد و بعد اروم تهیونگ رو بیدار کرد که ا.ت بیدار نشه و بردش بیرون تو اشپزخونه تا دلیل کارشو توضیح بده
چون فک میکرد دلیل گریه های ا.ت تهیونگه




هر شیش تا پسرا با اخم بهش خیره بودن
تهیونگ گیج و خوابالود گفت : چی شده بچه ها اتفاقی افتاده
یونگی : یااااا کیم تهیونگ بگو ببینم چیکار اون بچه داشتی
تهیونگ : من که کاریش نداشتم هیونگا فقط دیشب رو پیشش بودم چون
جونگ کوک : تهیونگاااا اون قیافه ی پف کرده از گریه نشون نمیده که یه گفتگوی عادی بودی
تهیونگ که حالا قضیه رو گرفنه بود با حالت بامزه ای گفت : بشینید بگم چی شده
همه با کجکاوی بهش خیره بودن که تهیونگ با حوصله و کامل مو به مو اتفاقات دیشب رو تعریف کرد
نامجون با ناباوری گفت : باورم نمیشه حتی نمیتونه درست بخوابه و استراحت کنی
جین : واقعا واسش ناراحتم اون شیطون کوچولوی شیرین واقعا واسه اینکه العان اینهارو تجربه کنه واقعا کوچیکه اون حتی هیجده سالم نداره چرا باید اینقدر اذیت بشه
جیهوپ : نباید تنهاش بزاریم
یونگی : حق با هوپیه نباید لحظه ای تنهاش بزاریم حتی موقع خواب
جیمین : پس باید هرشب یکیمون پیشش بخوابیم
تنهایی به افکار و تروماهای گذشته اجازه میدون دوباره اون صحنه ها واسش تکرار بشه
تهیونگ : نیازی نیست خودم شبا پیشش میمونم هیونگا من شبا پیشش میخوابم شما هاهم در طول روز و بیدارش پیشش باشید که فرصت نفس به اون افکار ها ندید