.

.
.
.
این پائیز
فقط من و ترا کم داشت.
زیر یک باران
که من، ترا نفس بکشم
و تو مرا در جیب هایت پنهان کنی.

قبل از آغوش اتفاقی تو
قبل از بوسه بی قرار من
تمام قرارها اتفاقی بود
و حالا
تک تک برگ های زرد
پاییز را ورق می زنند
تا شاید آن لحظهء بی هوا
دوباره به یاد پائیز بیاورد
که چقدر
من و ترا کم داشت.
.
.
.




نیلوفرلاری پور