داریوش رو باید درک کرد ،

داریوش رو باید درک کرد ،
باید فهمید ،
باید گوش کرد با " گوش دل " ...

داریوش صدایش و کلامش آرامش عجیبی داره که وجود هر آدمی رو تسخیر میکنه....

به قول استاد ایرج جنتی عطایی :اگر داریوش در کارنامه ی هنری خودش فقط سه آهنگ " یاور همیشه مومن "و "بمان مادر" و "پرنده ی مهاجر" را داشت برای محبوب و ماندگار شدنش در دل مردم کافی بود...

به قول استاد بابک افشار :
داریوش در آهنگ "بمان مادر " از 54 نوازنده و ارکستر استفاده کرد که در تاریخ موسیقی ایران این مقدار نوازنده برای یک آهنگ بی سابقه بوده و هست ، این شاهکار، اوج ظرافت و هنر او را میرساند...

به قول استاد فرید زولاند :
به همون مقداری که خداوند در آیه های قران دقت و نظم به کار برده به همون مقدار هم داریوش در انتخاب شعر و آهنگ کاراش دقت و نظم به کار میبرد و همین ویژگی منحصر به فرد اوست که چهار دهه او را در اوج و بی رقیب نگه داشته و تونسته شلوغ ترین کنسرت های این چهار دهه رو از آن خودش کنه...

و در آخر به قول خود سلطان داریوش :

خوندن من " ترانه " نیست...!!!