چه روزگار درازی

چه روزگار درازی
در انتظار " تو " بوده ام !
بنشین و مرا پاک کن
از گرد آفتاب پوک
ک بر سر من باریده ست

چ روزگار درازی
در انتظار دست های " تو " بوده ام !
آرام تر ، این تندیس غبار
ب سر انگشتی فرو خواهد ریخت

دست از من بدار
می خواهم " تو " را
از جان بنگرم
زان پیش تر که ب لرزش آهی
خاکستر شوم ...