به او گفت

به او گفت

آیا  مرا دوست داری در حالیکه نابینا هستم؟

و در دنیا دختران بسیاری هستند.

دلنشین و زیبا و جذاب ...

تو جز دیوانه ای نیستی...

یا دلت بر دخترک نابینایی سوخته...

گفت...

بلکه من یک عاشقم ای زیبای من...

و از دنیای خویش چیزی نمی خواهم...

جز اینکه همسر من باشی...

و خدا مال فراوان به من داده است...

و گمان ندارم که علاج تو محال باشد...

گفت اگر بینایی مرا به من بازگردانی...

ای تقدیر من به تو رضایت خواهم داد....

و عمرم را با تو سپری می کنم....

اما....

کیست که چشمانش را به من بدهد؟...

و کدام شب نزدش بماند؟...

و یک روز شتابان نزد دختر نابینا آمد....

تو را بشارت باد که بخشنده ی چشمان را یافتم...

وبه زودی آنچه را خدا آفرید و ابداع کرد خواهی دید...

و به وعده ی  خود عمل خواهی کرد...

و همسر من خواهی بود...

و روزی که چشمانش را باز کرد....

دستان دختر در دست او بود در حالیکه ایستاده بود...

دختر او را دید...

پس فریادش طنین انداز شد...

آیا تو هم نابینا میباشی؟!!...

و بر بخت شوم خویش گریست...

مرد گفت غمناک نباش ای عشق من....

تو چشمان و راهنمای من خواهی بود...

پس کِی همسر من خواهی شد؟...

دختر گفت...

آیا با یک نابینا ازدواج کنم...

و هم اکنون بینا شده ام؟...

پس مرد عاشق گریست...

و گفت مرا ببخش...

من کیستم که تو مرا به همسری برگزینی؟...

و اما...

قبل از اینکه مرا رها کنی...

از تو میخواهم که به من قول بدهی ....

که از چشمانم به خوبی نگهداری کنی....

 

نزار قبانی