پیش از آنکه زمستان تمام شود

پیش از آنکه زمستان تمام شود

part : 1

پاییز رسیده بود؛ همان فصلی که هوا نه خیلی سرد است و نه هنوز کاملاً از گرمای تابستان جدا شده.

درخت‌های محوطه‌ی مدرسه‌ی «هان‌یانگ» آرام آرام زرد می‌شدند و برگ‌ها زیر قدم‌های آدم‌ها خش‌خش می‌کردند.

کیم تهیونگ با یک کیف چرمی ساده و پوشه‌ای از مدارک، جلوی در اصلی ایستاد.

نگاهی به ساختمان بلند و قدیمی مدرسه انداخت و نفس عمیقی کشید.

با خودش گفت:

_ خب… شروع جدید

صدای خانمی از پشت سرش آمد:

_ ببخشید، شما معلم جدید ادبیات هستین؟

تهیونگ برگشت.

زن میان‌سالی با لبخند دوستانه‌ای منتظرش بود.

تهیونگ کمی خم شد و محترمانه گفت:

_ بله، کیم تهیونگ هستم

زن لبخندش را پهن‌تر کرد.

_ خوش اومدین. من معاون مدرسه‌ام. بفرمایید، اتاق معلمان این طرفه

تهیونگ همراه او وارد ساختمان شد.

راهروها پر از صداهای دور دانش‌آموزها بود و بوی کتاب و گچ در هوا می‌پیچید.

وقتی به اتاق معلمان رسیدند، معاون مدرسه در را باز کرد و گفت:

_ همکارای شما رو هم معرفی می‌کنم

تهیونگ وارد شد و چند جفت چشم به سمتش برگشت.

همه کوتاه سلام کردند.

اما نگاه تهیونگ بی‌اختیار روی مردی ثابت ماند که نزدیک پنجره ایستاده بود.

قدبلند بود، موهای تیره و مرتب داشت، و لباس ورزشی مدرسه با وجود سادگی، به او انرژی خاصی می‌داد.

وقتی لبخند زد، انگار نور آفتاب وارد اتاق شد.

معاون مدرسه گفت:

_ و ایشون جئون جونگ‌کوک، معلم ورزش مدرسه‌ن. از همکارای جوون و پرانرژیمونه

جونگ‌کوک جلو آمد و دستش را دراز کرد.

_ خوش اومدین، آقای کیم. امیدوارم اینجا بهتون خوش بگذره

تهیونگ دستش را فشرد.

گرمی دست او کوتاه بود، اما عجیب در ذهنش ماند.

تهیونگ آرام گفت:

_ از آشنایی با شما خوشحالم

جونگ‌کوک خندید.

_ منم همین‌طور. البته فکر کنم از امروز کارتون با ما شروع می‌شه

تهیونگ با کمی تعجب نگاهش کرد.

_ یعنی؟

جونگ‌کوک با شیطنت گفت:

_ یعنی این مدرسه معمولاً خیلی ساکته… ولی با اومدن شما شاید یه کم رسمی‌تر هم بشه

تهیونگ لبخند خیلی کوچکی زد.

و برای خودش تعجب‌برانگیز بود که چرا همان لحظه، صدای او این‌قدر برایش دلنشین شد.


شرط
لایک: 6
کامنت: 2
بازنشر: 4