بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
وَ ما بَيْنَ اللّهِ وَ بَيْنَ اَحَد مِنْ خَلْقِهِ هَوادَةٌ فى اِباحَةِ حِمًى حَرَّمَهُ عَلَى الْعالَمينَ - و بین خداوند و اَحدی‌ از بندگانش نرمش خاصی وجود ندارد تا به خاطر آن آنچه را بر جهانیان حرام کرده، بر او مباح گرداند.(خطبه نهج البلاغه 192)
فرمان خدا : هم قبله قراردادن حضرت آدم علیه السلام برای فرشتگان فرمان خدا بود و هم قبله قراردادن کعبه برای مسلمانان، امر خداوند سبحان می‌ باشد؛ بنابراین هر دو فرمان خداوند متعال است که گروهی اطاعت می‌کنند و گروهی نافرمانی می‌ کنند. لذا چنین نیست که آن سجده، بندگی آدم باشد و سجده در نماز بندگی خدا باشد و این تعبیر در دو بیت مذکور درست نیست که شیطان آدم را سجده نکرد و بی‌نماز خدا را سجده نمی‌کند! بلکه باید گفت:هر دو در مقابل امر خدا، عصیان کرده و می‌کنند.
بی‌نماز : اهمال در نماز و یا به طور کلی ترک نماز، ممکن است دلایل گوناگونی داشته باشد؛ ممکن است کسی از روی نادانی، بی‌خردی، بی‌بصیرتی در اقامۀ نمازهایش اهمال کند؛ دیگری از روی تنبلی درغسل، وضو، رعایت پاکی لباس و محل نماز و نیز برپا داشتن نماز، اهمال کند و ... .
اما اگر کسی بر این باور باشد که من برتر از آنم که امر خدا به نماز شامل من هم باشد؛ من برتر از آنم که نماز بگذارم، به رکوع روم، سجده نمایم و ...؛ او همانند ابلیس لعین، در مقابل خداوند سبحان بیماری تکبرش را بروز داده و از مقام انسانی هبوط پیدا می‌کند، مشمول لعنت دوری از رحمت خدا می‌گردد و به جهنم می‌رود. اگر چه نماز ستون دین است و هر کسی، به هر علتی نماز را ترک کند، خیمۀ دینش فرو می‌ریزد.
ممکن است یک موحد بی‌نماز، نه تنها هیچ دشمنی با خدا نداشته باشد، بلکه خدا و حتی نماز را بسیار دوست باشد؛ اما ابلیس لعین دشمنی و لجاجت کرد، لذا کسی که برای دشمنی با خدا ترک نماز می‌کند، مواضعی چون ابلیس لعین اتخاذ نموده و با همو محشور می‌شود.
بسیار فرق است بین کسی که به دیگری توجه لازم را ندارد، با کسی که به جنگ او می‌رود.(پایان)