قصه ی من و غم توقصه ی گل و تگرگه

قصه ی من و غم تو..........قصه ی گل و تگرگه
ترس بی تو زنده بودن..........ترس لحظه های مرگه
ای برای با تو بودن باید از بودن گذشتن..........سر به بیداری گرفته ذهن خواب آلوده ی من
همیشه میون قاب خالی درای بسته طرح اندام قشنگت با تو رویایی نشسته
کاش می شد چشام ببینن شرح اندام تو داره زنده میشه جون میگیره،پا توی اتاق میزاره
کاش می شد صدای پاهات بپیچه تو گوش دالون.....طرف دالون بگرده سر آفتابگردونامون
کاش می شد دوباره باغچه پر گل های تو باشه.....غنچه ی سپید مریم با نوازش تو واشه
کاش می شد اما نمیشه نمی شه بیای دوباره.....نمیشه دستات تو گلدون گلای مریم بکاره
کاش می شد اما نمیشه این مرام روزگاره.....رفتنت همیشگی بود دیگه برگشتن نداره