بهش گفتم وقتی باهات اشنا شدم

بهش گفتم وقتی باهات اشنا شدم
اولین چیزی که بهش اشاره کردم این بود که گفتم من خیلی زودرنجم!
مثلا یبار صدات کنم بجا 'جانم'بگی 'بله'
دلم میگیره!
قلبم میشکنه!
گفتم مثلا اگه برات قلب بفرستم بهم لبخند بزنی دلم میگیره!
یا اینکه اگه بهت بگم بیا همو ببینیم و بگی اون روز کار داری
ناراحت میشم
به نظرت تا الان چندبار این اتفاقا و اتفاقای دیگه که گفتم ناراحتم میکنه رو انجام دادی؟
با همون غرور همیشگیش نگام کرد و لبخند نصفه و نیمه ای زد و باد انداخت تو غبغبش و گفت خب معلومه!هیچکدومش
چون ندیدم ناراحت باشی
نیشخندی زدم
گفتم میدونی چه اشتباهی کردم؟!یادم رفت همون اول بهت بگم که من خیلی زودرنجم شاید خیلی جاها ازت ناراحت شم
ولی زبونِ گلگی ندارم!
من حرف نمیزنم !نمیام باهات دعواکنم !هیچی نمیگم
فقط بهت لبخند میزنم و به گفتن یه اکی بسنده میکنم!چون من نمیخوام عزیزامو محاکمه کنم
ولی تو خودت باید بفهمی !اون موقع ها که پیامتومیخونم و چند دقیقه زل میزنم به پیامات و جوابتو نمیدم باز تایپ میکنیو میبینی درجا سین میخوره،باید بفهمی از حرف قبلیت دلخور شدم و دارم باخودم کنارمیام!
اون موقع ها که بعد از تلفن حرف زدنامون انلاین نمیشم باید بفهمی ناراحتم
یا بعد از هراکی که افلاین میشم و تاساعت ها سراغت نمیام باید بفهمی دلخورم کردی!
یادم رفت بهت بگم که من دلخوریامو به زبون نمیارم اما یروز میبینی دیگه نیستم
دیگه رفتم!
اونوقت تااخر عمر تو میمونی با یه کوه سوال که چرارفتم
من میمونم و یه قلب که پر از دردو دلخوریه!
که هیچوقت کسی از دلش در نیاورد!
میدونی اشتباه از خودم بود!
خودم باید بهت میگفتم که برای بودنِ من باید قبل از همه چیز منو بلد باشی!