تو مرا . .

تو مرا . .
آنقدر ازردی . .
که خودم کوچ کنم از شهرت . .
بکنم دل ز دل چون سنگت . .
تو خیالت راحت . .
میروم از قلبت . .
میشوم دورترین خاطره در شب هایت . .
تو به من میخندی . .
و به خود میگویی :
باز می آید و میسوزد از این عشق ولی . .
بر نمیگردم..
نه,
میروم آنجایی،
که دلی بهر دلی تب دارد..
عشق زیباست و حرمت دارد . .
تو بمان . .
دلت ارزانی هر کس که دلش مثل دلت
سرد و بی روح شده است . .
سخت بیمار شده است . .
تو بمان در شهرت !!!