.
.
.
شب بود و ماه و اختر و شمع و من و خیال!
خواب از سرم به نغمه مرغی، پریده بود!
در گوشه اتاق، فرو رفته در سکوت
رویای عمر رفته مرا، پیش دیده بود!
***
در عالم خیال، به چشم آمدم، پدر
کز رنج، چون کمان، قد سروش خمیده بود!
موی سیاه او، شده بود اندکی سپید
گویی سپیده از افق شب، دمیده بود!
... روز پدر مبارک
.
شب بود و ماه و اختر و شمع و من و خیال!
خواب از سرم به نغمه مرغی، پریده بود!
در گوشه اتاق، فرو رفته در سکوت
رویای عمر رفته مرا، پیش دیده بود!
***
در عالم خیال، به چشم آمدم، پدر
کز رنج، چون کمان، قد سروش خمیده بود!
موی سیاه او، شده بود اندکی سپید
گویی سپیده از افق شب، دمیده بود!
... روز پدر مبارک
- ۱.۶k
- ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط