شاید اگر نمیترسیدیم

شاید اگر نمیترسیدیم
اکنون روزگارمان این نبود ,
همه ما روزی، جایی ترسیدیم ,
راه را اشتباه رفتیم ,
غلط فکر کردیم ,
و باختیم .
ترس !
همه ي بدبختي از همين ترس شروع مي شود ؛
ترس از شكست ،
ترس از تمسخر ،
ترس از گذشتن ،
ترس از آبرو ،
و هزاران هزار ترسِ ديگر....
كه ما را وا مي دارد ،
از هرچه كه نامش زندگيست ،
از تجرب ،ه
از خنده هايي كه شايد گريه شود ؛
از گريه هايي كه بي شك خنده مي شود ؛
از رها كردن و ادامه دادن ؛
از شانه بالا انداختن و
سرمست زيرِ لب زمزمه كردن ؛
هرچه باداباد...
بيا و اين سه حرف را ,
جايگزين كن：
بجاي ترس ،
بگو خدا .
مي بيني ؟
اين سه حرف كجا؛ آن كجا !
حرف مردم ، مهمان سفره های
آدمكهاي بي كار اين روزگار است .
تمسخر؛ كار آدمهاي بددل .
امروز اگر حواست به زندگي نباشد ؛
فردا زندگي تمامِ حواست را
جمعِ حسرت هايت مي كند..
حواست باشد...