سروده ام غزلی از برای چشم سیاهت

سروده ام غزلی از برای چشم سیاهت
که شاه بیت غزل ،صورت است و ناز نگاهت

سیاهی سر زلفت میانِ آن شب تاریک
بسان نقره شد از روشنای روی چو ماهت

به زیر گریه ی باران ز عطر و بوی اقاقی
به شوق دیدن رویت نشسته ام سر راهت

نوای بلبل شیدا به خاطرم چه خوش آورد
صدای جادویی ساز و دستگاه سه گاهت

در این خیال دمادم چه میشود که ببینم
مرا ز حسرت و رویا گرفته ای به پناهت