شاعر: جلیل صفربیگی

شاعر: جلیل صفربیگی
در آب که شستی تن بی‌تابت را

دیدند تمام رود‌ها خوابت را

لب‌هام به شکل بوسه-ماهی شده‌اند

بنداز درون آب قلابت  را !

2-

از این همه ابر لوس باران عزیز!

شد چهره ی من عبوس باران عزیز!

خشکید دوباره غنچه لبهایم

یک قطره مرا ببوس باران عزیز!

3-

شب گم شده در سیاهی چشمانت

شد رود ستاره راهی چشمانت

قربان نگاه تو که اقیانوسی

افتاده به تور ماهی چشمانت

4-

عمری است شبانه روز لبهایت را...

لب باز نکن هنوز لبهایت را...

نه! سیر نمی شوم به چندین بوسه

بر روی لبم بدوز لبهایت را

5-

تا از لب تو شنید بوسه بوسه

از روی لبم پرید بوسه بوسه

پس کی تو مرا...؟کی تو مرا...؟ کی تو مرا...؟

جانم به لبم رسید بوسه بوسه

6-

نه سیب نه گندم است بین من و تو

بین من و تو گم است بین من وتو

 این عشق که دیگران از او می گویند

یک سوءتفاهم است بین من و تو