تو مرا باز رساندی به یقینم، کافیست

تو مرا باز رساندی به یقینم، کافیست



قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم، کافیست



گله ای نیست، من و فاصله ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم، کافیست



من همین قدر که با حال و هوایت-گهگاه-

برگی از باغچه ی شعر بچینم، کافیست



فکر کردن به تو یعنی غزلی شورانگیز

که همین شوق مرا، خوبترینم! کافیست