یادت هست؟ !

یادت هست؟ !
لبخند میزدی !
خنده های که همیشه دوست داشتم !
خنده هایی که مرا عاشق تر میکرد !
رگاهی از شدتش اشک در چشمان قشنگت حلقه میزد !
میگفتم
و تو باز میخندیدی ....از ته دل ...بلند !
یادت هست؟ !
تو عاشق شیرین زبانی ام بودی و من عاشق خنده هایت!!
حالا که نیستی...
سکوت دهن کجی خوبی است برای تمام شیرین زبانی هایم! !
نومید نمیشوم ...
باز میگویم...
میدانم که میشنوی زمانی که یاد ان دو چشمانی که عاشقت کرد افتی بی اختیار لبخند خواهی زد! !
با همان اشکی که من عاشقش بودم.!!
لبخندی که تمام دنیای من است! !
ولی من هنوزم دوستت دارم دیوونه با تمام وجودم! !