کلافه ام و کاش

کلافه ام و کاش
کلافگی
بهانه ی خوبی بود برای
اینکه بتوانم سراغی از تو بگیرم!
مثلا کاش می شد
زنگ بزنم بگویم
سلام من کلافه ام!
این روز ها با که می خندی؟
و تو با خنده جواب می دادی هیچکس!
و من با بغض می گفتم
کلافه ام...خستگی هایت را کجا در می کنی؟!
و باز تو با خنده می گفتی
هیچ کجا!
و من این بار با لبخندی غمگین می گفتم
کلافه ام میشود ببینمت؟
و تو برای بار چندم با خنده می گفتی
کی و کجا؟...
کلافه ام....
و
حیف که کلافگی بهانه ی خوبی نیست
برای از تو سراغ گرفتن...
که اگر هم بود جوابم را نمی دادی!!!