سوزی و آسا مشغول تمیز کردن اطراف سالن غذاخوری بودن.

سوزی و آسا مشغول تمیز کردن اطراف سالن غذاخوری بودن.

همزمان صدای قدم‌های آروم تهیونگ روی سنگ‌فرش نزدیک شد.

اون با همون حالت بی‌احساس همیشگی وارد شد، رفت نشست سر میز و گوشی‌اش رو روی میز گذاشت.

آسا سرش پایین بود و داشت گوشه دیوار رو تمیز می‌کرد، اما سوزی ناخودآگاه ایستاد.

برای چند ثانیه به تهیونگ خیره شد؛ نگاه سردش، موهای نامرتب ولی مرتب‌به‌نظر، اون حالت ساکت و مرموزش...

آسا زیرچشمی نگاهی به سوزی انداخت و آهسته گفت: «دوباره زل زدی بهش.»

سوزی با عجله سرش رو پایین انداخت و آروم زمزمه کرد: «نه... فقط حواسم نبود.»

تهیونگ حتی متوجه حضورشون نشد یا اگر هم شد، واکنشی نشون نداد.

سوزی لب‌هاشو گاز گرفت و با دقت بیشتری به تمیز کردن میز کناری مشغول شد، اما دلش هنوز همون‌جا پیش صندلی تهیونگ مونده بود.