{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

دلتنگم...

دلتنگم...
مثل خیلی از روزهای زندگانی ام.
این روزها هیچ کس شریک غم و دلتنگی آدمها نیست؛
تنها همدم تنهایی ها و بی کسی هایم، یک قلم و چند ورق کاغذ تا نخورده است.
اگر روزی کاغذهایم تمام شوند چه کنم؟!!!
دیدگاه ها (۶)

مهدی احمدوند خلسه

بفرمایین چای تشی

حکایت رفاقت حکایت سنگهای کنار ساحله …اول یکی یکی جمع شون میک...

این روزها هیچ کس شریک غم و دلتنگی ادم ها نیست هیچ کس وفادار ...

روزها دیگر نمی‌گذرند؛ تکرار می‌شوند. شبیه به قطره‌های یکنواخ...

-چرا می‌نویسم ؟شاید برای آنکه واژه‌ها تنها پناهگاهم شده‌اند ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط