التماست نمی کنم

التماست نمی کنم
هرگز گمان نکن که این واژه را
در وادی آوازهای من خواهی شنید
تنها می نویسم بیا
بیا و لحظه یی کنار فانوس نفس های من آرام بگیر
نگاه کن
ساعت از سکوت ترانه هم گذشته است
اگرنگاه گمانم به راه آمدنت نبود
ساعتی پیش
این انتظار شبانه را به خلوت ناب خواب های تو می سپردم
حال هم
به چراغ همین کوچه ی کوتاه مان قسم
بارش قطره یی از ابر بارانی نگاهم کافی ست
تا از تنگه ی تولد ترانه طلوع کنی
اما
تو را به جان نفس های نرم کبوتران هره نشین
بیا و امشب را
بی واسطه ی سکسکه های گریه کنارم باش
مگر چه می شود
یکبار بی پوشش پرده ی باران تماشایت کنم ؟
ها ؟
چه می شود ؟

از : یغما گلرویی
دیدگاه ها (۴)

می خواستم رو در رو باهات حرف بزنم خودت‌و گرفتی ازم.گفتم نشد ...

رفتار سرد

.𝓟𝓪𝓻𝓽 ⁴⁹. 𝑚𝑎𝑛𝑑𝑎𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑠𝒉𝑎𝑟𝑒..𝓶𝓪𝓷𝓭𝓪𝓽𝓸𝓻𝔂 𝓼𝓱𝓪𝓻𝓮.هوای خنک شب، با ب...

التماست نمی کنم هرگز گمان نکن که این واژه را در وادی آوازهای...

التماست نمی کنم هرگز گمان نکن که این واژه را در وادی آوازهای...

التماست نمی کنمهرگز گمان نکن که این واژه رادر وادی آوازهای م...

التماست نمی کنمهرگز گمان نکن که این واژه رادر وادی آوازهای م...

التماست نمی کنمهرگز گمان نکن که این واژه رادر وادی آوازهای م...

در دایره ی تاریک فنجان فالعکس فانوس ستاره وعطر اطلسی افتاده ...

خوابم می آید اماباید به اندازه ی گریه یی کوتاه هم که شدهبه ت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط