ما زن ها درد های مشترکی داریم....

ما زن ها درد های مشترکی داریم....
همه یِ مـا یک روز دمِ یک مهمانیِ بزرگ لباسمان را گم کرده ایم، ناخنمان شکستـه و یک غم هایِ کوچکِ خانومانه ای دلمان را لرزانده است....
همه یِ یک شب هایی را تا صبح گـریه کرده ایم و صبح "بد خوابیده ام" جوابِ تکراریِ همه یِ ما بوده به سوالِ "چـرا چشمهایت ورم کـرده است؟"...
ما زن ها درد هایِ مشترکی داریم....
همه یِ ما یک شب هایی را منتظر مـردی مانده ایم که حواسش هیـچ به بودنِ ما نبوده است....
یک وقت هایی"تنهایم بگذار" هایی گفته ایم که از تهِ دلمان نبوده... اما واقعـا تنها گذاشته شدیم....
همه یِ مارا یک روز مـردی، تویِ بدترین شرایط رها کـرده است....
و مـا زورمان که به دنیا نرسیده است، فقـط موهایمان، این لعنتی هایِ اضافه را به قیچی تقدیم کرده ایم....
ما زن ها درد هایِ مشترکی داریم....
همه یِ ما یک روزی تصمیم گرفته ایم، به دوستانمان قول داده ایم که به "او"یِ بی وفایمان فکـر نکنیم....
نزدیکانمان را تهدید کرده ایم حتی، که دیگر اسمش را جلویمان نیاورنـد بلکه دردهایمان کمی آرام بشود اما....
ما زن ها دردهایِ مشترکِ زیادی داریم....
چندمینش، شاید این است کـه
مــردی که تمامِ زنانگـی هایمان را برایش کنار گذاشتـه بودیم
هـرگز نیامده....