کاش می‌دانستید...

کاش می‌دانستید...
دلخوری ها که روی هم تلنبار شود
میشود دیوار بینتان
میشود راهی که آغوش را، نگاه را، بوسه را و دستهایش را با خود می‌برد...

خنده‌ها و خاطره‌هایتان با هر اشک چشمش فرو می‌افتد و از دست می‌رود...

و کاش می‌دانستید خط اشک‌ها آنقدر قدرت دارند که جای بوسه‌هایتان را محو کنند..

دلخوری که پیش آمد، جای صبر نیست...
آجر اول گذاشته نشده دیوار فاصله را خراب کنید..
بی‌راهه‌ها را سریع برگردید
اشک اول به دوم نرسیده دست دراز کنید
و جای بوسه هایتان را تثبیت کنید
بگذارید صورتش به خطوط دستهایتان هم عادت کند

دلخوری ها را نگذارید به اشک برسد
نگذارید فاصله شود
گاهی فاصله‌ها زود همیشگـی می‌شوند...!