جمـــــــــعه شبیه

جمـــــــــعه شبیه

مــــــــــــــــادر ست...

هـــــــمه را دور هم

جــــــــــــمع می کند

یک دور همـــــی ِ عـــالی و
ناتــــــــــــمام و

پراز لبـــــــــــخند....
اما....
اگر تنهـــــــــــــــــــا باشی...

جمعه ها مثل

نامــــــــادری تـــــــــــلخ و
نچـــــــــسب است
هــــــــرکار بکنی،

به غــــــــــــروب که می رسی،
زهــــــــــر خود را می ریـــــــــزد
وای.........
ازین جمــــــــعه و تنـــــــــهایی و زهــــــــر تــــــــــلخ و

غــــــــروب غــــــــم زده ی طولانی ِ نچسب و

بغـــــــــض آخـــــــــر شــــب و آه و درد ِ نبــــــــــودنت..