من که میدانم شبی

من که میدانم شبی
عمرم به پایان میرسد
نوبت خاموشی من 
سهل و آسان میرسد 
من که میدانم که تا 
سرگرم بزم و مستی ام 
مرگ ویرانگر چه بی رحم 
وشتابان میرسد 
پس چرا عاشق نباشم 
من که میدانم به دنیا 
اعتباری نیست 
بین مرگ و آدمی 
قول و قراری نیست نیست 
من که میدانم اجا 
نا خوانده و بیدادگر
سرراه می آید و 
راه فراری نیست نیست 
پس چرا
پس چرا عاشق نباشم