آهــــــوی من

آهــــــوی من

من که میدانم شبی عمرم به پایان میرسد
نوبت خاموشی من سهل و آسان میرسد
من که میدانم که تاسرگرم بزم ومستیم
مرگ ویرانگر چه بی رحم و شتابان میرسد
من که میدانم به دنیا اعتباری نیست نیست
بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست نیست
من که میدانم عجل ناخوانده و بیدادگر
سر زده می آید و راه فراری نیست نیست

پس چرا آهوی من
پس چرا بیشتراز پیش عاشقت نباشم؟
دوستت دارم آهو