چمدان ات را ببند

چمدان ات را ببند
برایِ رسیدن به هیچ قطاری عجله نکن
دل تنگی
از هیچ قطاری جا نمی ماند
فقط در هر ایستگاهی خستگی در می کند
و به راهَش ادامه می دهد!
(2)
نه لوکوموتیو ران
نه خلبان
نه ناخدا
و نه حتا راننده های اتوبوس
نمی دانند چه حجم عظیمی از اندوه را جا به جا می کنند
تنها پیش می روند
و راه را برای دل تنگی باز می کنند!
(3)
رفته ای
و تنهایی
تکه ابر سیاهی بر آسمانِ روزهایِ من است
که هیچ خورشیدی
از پسِ آن بر نمی آید!
(4)
می خواستیم
نان و نمکِ هم را نخورده باشیم
نان را خوردیم
و نمک را بر زخم های هم پاشیدیم
با این حال
زخم هایِ مان کهنه شدند
و دیگر به هیچ مرهمی فکر نکردند!
(5)
به نقشه های جغرافیا
اعتماد نکن!
تو آن قدرها دور نیستی
وقتی
هر لحظه
سر از شعرهایِ من در می آوری
(6)
کارمندِ تمام وقت ام
نیمه وقت کار می کنم
تمامِ وقت به تو فکر می کنم!