بدادم برس ای اشک 

بدادم برس ای اشک 
دلم خیلی گرفته 
نگو از دوری کی 
نپرس از چی گرفته 
منو دریغ یک خوب 
به ویرونی کشونده 
عزیزمه تا وقتی 
نفس تو سینه مونده 
تو این تنهایی تلخ 
من و یک عالمه یاد 
نشسته روبرویم 
کسی که رفته بر باد 
کسی ک ه عاشقانه 
به عشقش پشت پا زد 
برای بودن من 
به خود رنگ فنا زد 
چه دردیه خدایا نخواستن اما رفتن 
برای اون که سایه س همیشه رو سر من 
کسی که وقت رفتن 
دوباره عاشقم کرد
منو آباد کرد و 
خودش ویرون شد از درد 
بدادم برس ای اشک 
دلم خیلی گرفته 
نگو از دوری کی
نپرس از چی گرفته 
به آتش تن زد و رفت تا من اینجا نسوزم 
با رفتنش نرفته تو خونمه هنوزم 
هنوز سالار خونه س پناه منه دستاش
سرم رو شونه هاشه رو گونمه نفس هاش
به دادم برس ای اشک