بزرگی با شاگردش از باغی میگذشت.. چشمشان به یک کفش کهنه اف

بزرگی با شاگردش از باغی میگذشت.. چشمشان به یک کفش کهنه افتاد.. شاگرد گفت :

گمان میکنم این کفشهای کارگری است که در این باغ کار میکند،بیایید با پنهان کردن کفشها عکس العمل کارگر را ببینیم و بعد کفشها را پس بدهیم و کمی شاد شویم.. استاد گفت :

چرا برای خندیدن خودمان او را ناراحت کنیم..؟

بیا کاری که میگویم انجام بده و عکس العملش را ببین..

مقداری پول درون آن کفش قرار بده..

شاگرد هم پذیرفت و بعد از قرار دادن پول،مخفی شدند.. !

کارگر برای تعویض لباس به وسائل خود مراجعه کرد و همین که پا درون کفش گذاشت متوجه شیئی درون کفش شد و بعد از وارسی ، پول ها را دید با گریه،فریاد زد : خدایا شکرت..!

خدایی که هیچ وقت بندگانت را فراموش نمیکنی..! میدانی که همسر مریض و فرزندان گرسنه دارم و در فکر بودم که امروز با دست خالی و با چه رویی به نزد آنها باز گردم و همین طور اشک میریخت...