اینکه میگویند

اینکه میگویند
" اگر برای معشوقه ی ات هیچ چیز کم نگذارید پایتان می ماند "
در مورد همه ی آدم ها صدق نمیکند...
وقتی با تمام مشکلات زندگی خودت
به مشکل که برخورد میگویی باهم حلش میکنیم
و همه جوره دلش را قرص میکنی که اگر هیچکس نبود تو کنارش هستی...
وقتی نیاز به هم صحبتی داشت که راز دار خوبی هم باشد برایش گوشِ شنوا بودی...
وقتی وضعیت مالی اش تعریفی نداشت و بدون اینکه متوجه شود هوایش را داشتی و نگذاشتی خرج اضافه ای داشته باشد...
وقتی دقِ دلی اش را سرت خالی کرد و دم نزدی...
حتی اگر همه جوره پایش ماندی و برایش لیلی قصه ها بودی...
اگر چشمانش وفاداری هایت را نبیند تمامِ تلاشت بی فایده میشود و
برایش آدمی بدتر از تو پیدا نمیشود
میدانی چرا؟
چون آنقدر زیر مشکلات او و خودت کمر خم کرده ای و قامت غرورت را خورد کرده ای...
که نایی برای معشوقه بودن برایت نمی ماند!
و مثل معشوقه ی دیگران
همیشه ناخن هایت لاک زده نیست و گاهی موهایت بهم ریخته و صورتت بی آرایش است...
و در نهایت بعد از حل شدنِ مشکلاتش
و پر شدنِ تنهایی اش
تنها کسی که کنار گذاشته میشود تویی..