غروب دهکده منه بارون زده دلم یه باغ خواهشه پر از گل نیایش

غروب دهکده منه بارون زده دلم یه باغ خواهشه پر از گل نیایشه
کتاب خاطراتم پر از شعر زمستونه توی رویای مهتاب از این ابرا دلم خونه
آی چیه گناهم که باید همیشه تنها بخونم ای عابد شرقی من نزار تو بارون بمونم
مسافر شهر بارون منم که اشکام میریزه تو شهری که تو نباشی تموم فصلاش پاییزه

اونی که اسم قشنگت همیشه روی لباشه منم که وقتی تو نیستی میخوام که دنیا نباشه
تو خورشیدی چشاتو واکن منو نگاه کن تو فردایی لباتو واکن منو صدا کن