گاهی اوقات چقدر بد میشوم و تو چه خداگونه بدی های مرا می ب

گاهی اوقات چقدر بد میشوم و تو چه خداگونه بدی های مرا می بخشی...چقدر ساده و بی تفاوت از کنار سجاده میگذرم و تو چقدر مشتاقانه مرا گوش میکنی...چقدر حقیرانه تو را فراموش میکنم و تو چه بزرگ منشانه مرا یاد میکنی...چقدر کم هستم و تو چقدر بی انتهایی...چه ناعادلانه از تو گله میکنم و تو چه منصفانه گوش میکنی...خدایا چه مهربانانه دستم را میگیری و من چه جاهلانه تورا نمیبینم...چه ناامیدانه خسته میشوم و تو چه امیدوارانه هدایتم میکنی...من چه نالایقم که خدایی چون تورا نمیبینم و بازهم چقدر تو رحیمانه مرا به سوی خودت میخوانی.....