اولین باری که دیدمت لبخند زدی

اولین باری که دیدمت لبخند زدی
لباس های رنگارنگ و چشای خندون داشتی
همیشه از دیدن تو خندم میگرفت و نا خوداگاه بلند بلند میخندیدم
بیشتر اهنگایی که میخوندی شاد بودن و با اهنگا خیلی شاد میرقصیدی
همیشه میگفتم تو کسی هستی که همیشه دوست داری بقیه رو اذیت کنی 
همیشه و همیشه تو نمک دابل اس بودی
همیشه تو عکسا سرت مایل به چپ بود و یه خنده ی ناز داشتی
ولی بعد از اون کنسرت 
اشکاتو دیدم
ناراحتیتو دیدم
غمت رو دیدم
افسردگیت رو دیدم
و بعد از اون 
دومین چهرت رو دیدم
لبخندت تبدیل به اخم شد
لباس های رنگارنگت همه سیاه شد
حالا با دیدن تو خندم نمیگیره بلکه اشکام سرازیر میشه و بلند بلند گریه میکنم
همه ی اهنگایی که میخونی غم انگیزن و اصلا نمیرقصی
حالا هم همین حرف رو میزنم 
تو کسی هستی که دوست داری ادم رو اذیت کنی ولی این بار با ناراحتیت
فک نکنم تو دیگه نمک باشی
تو عکسا اون لبخندت تبدیل به اشک شده
نمیدونستم انقدر میتونی افسرده شی
مگه اون کنسرت چی بود؟
تو کسی نبودی که همیشه منو میخندوندی؟
حالا نمکدون دابل اس چی شده؟
یعنی اون کنسرت انقدر بد بود؟
هی.......تو من نمیزارم این طور شه 
حتی اگه خیلی سخت باشه 
بجنگ
فقط بجنگ
ما این چهره رو دوست نداریم
پس منتظر اهنگای شاد و بازگشتتونیم

 

من واقعا گریم گرفت طفلی عشقم

:'(