چشم های پشت قابت را به رویم باز کن

چشم های پشت قابت را به رویم باز کن
با نقابی دیگر اما قصه را آغاز کن
خاطراتی را که باهم داشتیم از سر بگیر
باردیگر عشق را با بوسه ای ابراز کن
فرصتی دیگر برای دل سپردن می خرم
آسمان را با من از دیوانگی پرواز کن
جای بحثی نیست رویا بافتم با موی تو
خرمنی جو گندمی را حال چشم اندازکن
ساز خودرا کوک کن درگوشه ی عاشق کشی
عشق را مهمان شور از پرده ی شهناز کن
هیچ پایانی ندارد حال بدحالم ولی
باردیگر نسخه ای از عشق را اعجاز کن