بهم گفتن گلتُ آب برده،دیگه تنها شدی برا همیشه

بهم گفتن گلتُ آب برده،دیگه تنها شدی برا همیشه
کسی که دلشو زده به دریا،به این راحتیا پیدا نمیشه

بهم گفتن گلتُ آب برده،کسی از جایِ اون خبر نداره
دیگه باید بشینی تا یه روزی،که دریا پرپرش رو پس بیاره

حالا میگن تورو با دسته بسته،تورو زنده زنده خاک کردن
نمیدونی که مادر چی کشیدم،منو با این خبر هلاک کردن

بگو اون لحظه که پراتُ بستن،چرا مادر منو صدا نکردی
تویی که قصد برنگشتن نداشتی،تو که پشت سرتُ نگا نکردی

بگو تا داغِ تازم تازه تر شه،بهت لحظه آخر آب دادن؟
آخه مادر برایِ تو بمیره،که اینجوری تو رو عذاب دادن

برا عکسات رو پام لالایی خوندم،شبای بی کسی و بی قراری
کی جرأت کرده دستاتُ ببنده؟بمیرم تو مگه مادر نداری؟

بهم برخورده مادر،بغض دارم،قسم خوردم دیگه دریا نمیرم
قسم خوردم گلم مثلِ خودِ تو،منم با دستایِ بسته بمیرم

پُره حرفم پُره دردم عزیزم،ولی آغوش من امنِ هنوزم
بذار دستاتُ وا کنم عزیزم،تو آغوشِ تو راحت تر بسوزم