(یعقوب لیث وزبان فارسی.)

(یعقوب لیث وزبان فارسی.)
پس از فتح هرات وکشتن رتبیل
پادشاه کابل وکشتن عمار خارجی وبازگشت به سیستان همه طبقات
ازجمله شاعران به تهنیت او پرداختندویکی از شعرا قصیده بلندی به زبان عربی سرود..(.قداکرمالله المصیر والبلد...بملک یعقوب ذی الافضال والعدد.).وو......یعقوب به خاطر عرق ملی وکینه ای که به اعراب داشت خواست اخرین ضربه قاطع خود را در چنین فرصتی
که همه حضور داشتند بزند واین بود که فریاد زد چیزی. را که اندر نیابم چرا باید گفت .بعضی که اینرا دلیل بر بیسوادی وی میدانند بد
نیست بدانند که در محیطی که۲۰۰سال زبان عرب رایج بود ونفوذ عرب بانجا رسیده بود که مردم تا دوپشت اسمهای عجیب وغریب
عربی مثل:عثمان بن عفان امام جمعه وقت...،رافع بن هرثمه،عبدالله بن حفص طوق بن مفلس..ووو..داشتند عجیب نیست که یعقوب بگوید
چیزی را که اندرنیابم...... او اگر سواد هم نداشت باید زبان عرب را می فهمید.ولی گفت چه دلیلی دارد که شعر ومکالمه بزبان عربی باشد از ان بعد همه دوایر و منشیان دیوانی حساب کار خود را کرده ومحمد بن وصیف سیستانی که خود شاعر بود شعر فارس گفتن اغاز کرد.البته اولین شعر پارسی را به حنظله بادغیسی نسبت میدهند ولی شعری که محمدبن وصیف در تهنیت یعقوب در ان پیروز ی گفت چنین است::
ای امیریکه امیران جهان خاصه وعام
بنده وچاکرومولاوسگ وبندغلام...
که البته چون ازاشعاراولیه فارسی
است ..خالی از اشکال نیست.
اصولایعقوب به زبان فارسی علاقه فراوان داشت ودرردبار او همه بزبان فارسی سخن گفته ونخستین شاعران
پارسی گو‌در دربار او پیدا شدند.پس یعقوب قبل از فردوسی مقدمات
زنده کردن شعر وزبان فارسی را فراهم کرد وفردوسی بعدها بااستعداد
خاص خود انر تکامل بخشید..
از کارهای دیگر یعقوب دستور ترجمه کتابها
یی مثل خداینامه وتاریخ ملوک عجم
است.....در.ادامه»»»»»»»