بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
در این سِیر، مهم این است که هدف غایی کدام است؟ اگر هدف متاع دنیا باشد که همه ریشه در مشتهیات نفس حیوانی دارد، آدمی همه چیز را در راه به دست آوردن آنها قربانی می‌کند؛ عقلش را مقابل پای نفس حیوانی‌اش سرمی برّد و حتی ایمان به توحید، معاد، دین، امام، قرآن مجید، عزّت و شرفش را برای کمترین خواسته‌های نفسش، قربانی می‌کند! اما اگر هدف نهایی او، جلب رضایت محبوب و معبود حقیقی و قُرب هر چه بیشتر به خداوند سبحان باشد؛ با مال و جان به میدان می‌آید و لحظه به لحظۀ عمرش را در راه جلب رضایت محبوب و رسیدن به اوصرف می‌ کند افسار هوای نفس حیوانی‌ اش را به دست عقل و وحی می‌ دهد و هر کجا حیوان نفسش سرکشی نمود، آن را در راه خدا به قربانگاه می‌آورد و قربانی میکند و خداوند منّان،این قربانی و ذبح عظیم را از او می‌پذیرد.
زندگی، سرشار از محبّت‌هاست و محبّت ریشه، انگیزه و هدف هر حرکتی می‌باشد؛ از محبّت به سلامتی، آرامش، آسایش و رفاه گرفته تا محبّت به خانواده، خویشان، دوستان، هموطنان، همسویان و هر چه هست!
اما، این محبّت‌ها نیز در جهت محبوب غایی قرار می‌گیرند. اگر حبّ الدنیا غلبه نماید، آدمی همه چیز را در راه رسیدن به آمال دنیویش قربانی می‌کند؛ اما اگر دل سرشار از حبّ الله گردد، به گونه‌ای که هیچ محبوبی را به موازات و همتای آن قرار ندهد، بلکه همه را در راه او دوست داشته باشد، آن وقت حاضر است همه چیز را در راه او قربانی کند و حتی در راه او، از عزیزترین‌ها بگذرد.
مجاهدان راه خدا و شهدا، این راه را بر گزیدند و خداوند متعال، قربانی آنها را پذیرفته و می‌پذیرد و در مقابل، بهشتش را به آنان هدیه می‌ دهد: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ - در حقيقت ‏خدا ازمؤمنان جان و مالشان را به بهاى اينكه بهشت براى آنان باشد خريده است؛ همان كسانى كه در راه خدا مى‌‏جنگند و مى‌ كشند وكشته مى‌‏شوند. اين به عنوان وعده حقى در تورات و انجيل و قرآن بر عهده اوست و چه كسى از خدا به عهد خويش وفادارتر است.اكنون بشارت باد بر شما به داد و ستدی كه با خدا كرده‌ايد و اين پيروزی بزرگی برای شما است.(سوره توبه آیه 111)(پایان)( ص 1)