شعر سنگ و جوان فلسطینی

شعر سنگ و جوان فلسطینی

یک اتفاق ساده، مرا بی قرار کرد
باید نشست و یک غزل تازه، کار کرد

در کوچه می گذشتم و پایم به سنگ خورد
سنگی که فکر و ذکر دلم را، دچار کرد

از ذهن من گذشت که با سنگ می شود
آیا چه کارها که در این روزگار کرد

با سنگ می شود جلوی سیل را گرفت
طغیان رودهای روان را، مهار کرد

یا سنگ روی سنگ نهاد و اتاق ساخت
بی سرپناه ها همه را، خانه دار کرد

یا می شود که نام کسی را بر آن نوشت
با ذکر چند فاتحه، سنگ مزار کرد

یا مثل کودکان شد و از روی شیطنت
زد شیشه ای شکست و دوید و فرار کرد

با سنگ مفت می شود اصلاً به لطف بخت
گنجشک های مفت زیادی شکار کرد

یا می شود که سنگ کسی را به سینه زد
جانب از او گرفت و بدان افتخار کرد

یا سنگ روی یخ شد و القصه خویش را
در پیش چشم ناکس و کس، شرمسار کرد

ناگاه بی مقدمه آمد به حرف، سنگ
این گونه گفت و سخت مرا بی قرار کرد:

تنها به یک جوان فلسطینی ام بده
با من ببین که می شود آنگه چه کار کرد!
شاعر اصفهانی علی فردوسی