گاه می‌اندیشم،

گاه می‌اندیشم،
            خبر مرگ مرا با تو چه کس می‌گوید؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
          از کسی می‌شنوی، روی تو را
کاشکی می‌دیدم
شانه بالا زدنت را
                     بی قید
                            و تکان دادن دستت که،
                                               مهم نیست زیاد
                    عجیب! عاقبت مرد؟
                                            افسوس!
       کاشکی می‌دیدم!
من به خود می‌گویم:
         چه کسی باور کرد
         جنگل جان مرا
         آتش عشق تو خاکستر کرد؟
حمید مصدق