دردم نه تنهایی که جدایی ست و اضطرابم نه زاده ی بی کسی ست

دردم نه تنهایی که جدایی ست و اضطرابم نه زاده ی بی کسی ست که بی اویی ست. دلی که از بی کسی غمگین است هر کسی را می تواند تحمل کند هیچ کس بد نیست اما دلی که در بی اویی مانده است برق هر نگاهی جانش را می خراشد. طرحی٬ ناز چشمانی٬ طرح اندامی٬ باز در نگاه او فریاد می کشد که او نیست. دکتر علی شریعتی