ازجمعه ها فقط دوسه خط درد مانده است

ازجمعه ها فقط دوسه خط درد مانده است
یک استکان و قهوه ی دلسرد مانده است

یک میز با دو صندلی خالی و کسل
یک کافه ی غریبه و بی مرد مانده است

بی عابر است جمعه خیابان زندگی
از یک سوار رفته فقط گرد مانده است

یک جاده بی ستاره وبی جان ؛ بدون ته
یک عابر شکسته و پردرد مانده است

از جمعه کوچه های پلاسیده و نمور
لبخند تلخ دخترکی زرد مانده است

از من که جان خسته ام آمیزه ی غم است
تنها همین ترانه ی ولگرد مانده است

هی شعر می نویسم و هی آه می کشم
در من غروب جمعه ی نامرد مانده است...