Forbidden Weakness

Forbidden Weakness

ضعف ممنوعه

فصل دوم

p.59
(روایت از زبان جونگ‌کوک)
از سالن که بیرون اومدیم، ا.ت هنوز داشت درباره‌ی اون یه پین غر می‌زد. 😂

+اصلاً قبول ندارم!

-چی رو؟

+اینکه باختم!

-نتیجه روی صفحه بود.

+شاید صفحه خراب بوده!

خندیدم.

-آره، حتماً.

+نخند!

چند قدم جلوتر رفتیم که یه صدای آشنا شنیدیم.

+وایسا...

ا.ت برگشت سمت صدا.
جلوی یه مغازه‌ی کوچیک، یه نفر داشت چند تا تابلو و وسایل هنری می‌چید.
چشم‌های ا.ت یهویی برق زد.

+اونجا رو ببین!

-چی شده؟

+وسایل نقاشی!

قبل از اینکه چیزی بگم، رفت داخل مغازه.
منم دنبالش رفتم.
چند دقیقه بعد، ا.ت جلوی قفسه‌ها ایستاده بود و تک‌تک وسایل رو نگاه می‌کرد.

+اینو ببین!

-قشنگه.

+این یکی چی؟

-اونم قشنگه.

+تو که همه‌شونو می‌گی قشنگه! 😂

-چون من چیزی ازشون نمی‌فهمم.

+پس ساکت باش، بذار متخصص تصمیم بگیره. 😌

خندیدم.
آخرش چندتا وسیله انتخاب کرد و با ذوق از مغازه بیرون اومد.

+امروز رسماً بهترین روز شد!

-به خاطر خرید وسایل نقاشی؟

+آره!

کمی جلوتر یه فضای باز دیدیم که چندتا میز گذاشته بودن و مردم مشغول نقاشی بودن.
ا.ت با هیجان گفت:

+جونگ‌کوک!

-نه.

+هنوز چیزی نگفتم!

-قیافت گفت.

+بیا نقاشی کنیم!

چند دقیقه بعد، هر دومون پشت یه میز نشسته بودیم.
من به کاغذ سفید خیره شده بودم.
ا.ت با تعجب نگام کرد.

+چرا شروع نمی‌کنی؟

-نمی‌دونم چی بکشم.

+هرچی دوست داری.

مداد رو برداشتم.
چند دقیقه گذشت.
ا.ت یواشکی به نقاشیم نگاه کرد.

+این... چیه؟

-منظره.

+منظره؟! 😂

-آره.

+بیشتر شبیه سیب‌زمینیه!

نگاه کردم به نقاشی.

حق باهاش بود.

-خب... هنریه.

هر دومون زدیم زیر خنده.
اون روز هیچ اتفاق عجیب و بزرگی نیفتاد.
ولی شاید همین، بهترین قسمت ماجرا بود.
برای اولین بار، زندگی‌مون فقط درباره‌ی زنده موندن از یه اتفاق نبود؛ درباره‌ی ساختن خاطره‌های خوب بود............
ادامه دارد...........