امیلی روی تخت نیم خیز بود و با آرنجش خودش را نگه داشته بود ...

𝐖𝐨𝐥𝐟'𝐬 𝐎𝐛𝐬𝐞𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧 ⁷⁸
........................................................
امیلی روی تخت نیم خیز بود و با آرنجش خودش را نگه داشته بود. اما قبل از اینکه فرصت کند حرفی بزند، با فشار لب های نیکولاس روی لب هایش ساکت شد. نیکولاس روی امیلی خم شده بود، یک دستش را کنار امیلی روی تخت گذاشت بود و با دست دیگرش پشت گردن امیلی را گرفته بود. نیکولاس سر امیلی را کمی کج کرد تا تسلط کامل داشته باشد و امیلی هم با او همکاری میکرد و دقیقا طبق خواسته نیکولاس رفتار میکرد. مطیع بودن امیلی مثل انداختن فندک در انبار باروت نیکولاس بود. نیکولاس از فرصتش استفاده کرد و زبانش را در دهان امیلی فرو برد و گاز ریزی از لب امیلی گرفت. نفس امیلی بند آمده بود اما به نظر میرسید که نیکولاس هیچ مشکلی ندارد. نیکولاس مثل غواصی بود که ریه هایش با کمبود هوا مشکلی نداشتند اما امیلی آن ماهی ای بود که از آب بیرون افتاده بود. امیلی یک دستش را روی سینه نیکولاس گذاشت تا کمی فاصله بگیرد. نیکولاس لبش را از روی لب امیلی برداشت اما این فاصله به نازکی یک ورقه کاغذ بود. امیلی با ولع هوا را به داخل ریه هایش کشید و نفس نفس میزد. نیکولاس پوزخندی زد و نوک بینی اش را به نوک بینی امیلی کشید و گفت" حاضرم همه چیمو بدم تا فقط تورو در حال قرمز شدن ببینم..." امیلی با نفس نفس گفت"تو... چطور نفست... نمیگیره؟..." نیکولاس خندید، نفس گرمش به لب امیلی خورد، گفت"اوه، کوچولو.... با تو هر چقدر هم ادامه بدم نفسم نمیگیره..." و پوزخندی پهن تر شد. امیلی همچنان نفس نفس میزد. نیکولاس دستش را از پشت گردن امیلی به استخوان ترقوه اش رساند. لمس هایش ملایم بود. به آرامی شانه امیلی را هل داد و حالا امیلی روی تخت دراز کشیده بود و نیکولاس هنوز فاصله بینشان را به اندازه ی یک کاغذ نگه داشته بود. صورتش را کمی پایین تر آورد و  به چانه و خط فک امیلی بوسه ای زد و بعد دوباره به نزدیکی لب او برگشت. نیکولاس به چشمان امیلی و گونه هایش نگاه کرد. امیلی هنوز سرخ بود، مثل همیشه. انگار قصد نداشت این عادت سرخ شدنش را کنار بگذارد. نیکولاس شروع به صحبت کرد و با هر کلمه ای که می‌گفت، لبش به لب امیلی برخورد میکرد"تونستم حواستو از کارلو و دختر عموت پرت کنم، کوچولو؟ هوم؟..." پوزخندش گشاد تر شد..........
...................................................
🎀🤓