قلبت را پاک کن، سلامت می‌کنم

قلبت را پاک کن، سلامت می‌کنم

و آنجا که من و تو یکی هستیم را گرامی می‌دارم، … آنجا که من و تو یکی هستیم …
سکوت کن و دل بسپار، چه اهمیت دارد که کیست که می‌گوید و کیست که می‌شنود؟
چه اهمیت دارد که من کجا هستم و تو کجا؟
چه اهمیت دارد که من به چه باور دارم و تو به چه؟
این‌ها همه قیل و قال‌های نفس توست، حال آن که خود متعالی تو می‌خواهد که آرام باشد، بی هیچ نام، بی هیچ مکان، بی هیچ قبیله، بی هیچ قضاوت … آزاد و نا محدود، بی هر فرم و قالب …
این قید و بندهای زمینی را، این طبقه بندی‌های نفسانی را کنار بزن، نام را، مکان را، باور را و هر تفاوتی را با ذهنی آرام … بنشین و بشنو.
می‌خواهم برایت بگویم … و تو بشنوی … بشنو و تجربه کن.
بیا از پیش داوری‌ها و حتی قضاوت‌ها رها شویم و فقط گوش کنیم. بیا باور کنیم که لزومی ندارد همیشه از خودمان دفاع کنیم.
بیا گوش دادن ساده را تجربه کنیم و رها شویم از قضاوت، رها شویم از هرگونه قبیله و طبقه … رها از باورهایمان … و پاک از همه قالب‌هایی که محدودمان می‌کنند … و تنها رها و آرام است که می‌شنود.

آرامش این برکه سبز را تجربه کن، بیا تا فقط گوش بدهیم … و تجربه کنیم.
قلبت را پاک کن، اتفاقات خوب تنها وقتی از راه می‌رسند که قلبت را پاک کرده‌ای.