همه رفتن به درک خوب منم میرم

همه رفتن به درک خوب منم میرم
منم دیدم خیلی ها تو لباس ادم
وقتی حبس شدم بی صدا تو‌کنج اتاقم
همه رفتن به درک چون تنهایی بهتره
همه روزها داره تنهایی میگذره
برات مهم نباشه بگن کم اورده
یکی ابرومو یکی شعرامو میبره
واسه چی بمونم واسه حسی که ندارم
یا پاهای پیاده یا عشقی که شبا من
دیگه تو بغل اون یکی عرق میکنه
اونم حالا درگیر یه قصه ی شبانست
اشکاتو پاک کن حرف های نگفته رو
خاک کنیم