ظهور ازدواج )

ظهور ازدواج )
پارت ۶۱

هه .. زیرلب گفتم برو به جهنم تند لبمو گاز گرفتم و دستم رو به دهنم فشردم. نه.. نباید نفرین کنم. نمیخوام قلبمو با نفرین و توهین به اون سیاه کنم.. یه روز..دیر یا زود بالاخره اون میشه پدر بچه ام..
واااي.. کلمه اش چقدر سنگین و دردناک بود. اما میشد.
میشد و اونوقت.. اون بچه بهش نیاز داشت. اشک تو چشمم حلقه زد.
نفس عميقي کشیدم و دست به گردنم و گونه ام کشیدم. اروم و ناخواسته خوابم برد.
با نورخيلي شديدي که تو صورتم میخورد کلافه چشمامو باز کردم.
کج خلق دستمو جلوي صورتم گرفتم. یادم رفته بود پرده اي رو که اون عصبي کنار زده بود بکشم و نور خورشید دقیقاً توي صورتم بود..
اه.. نشستم و سرمو تو دستام گرفتم. بیرون سکوت برقرار بود.
به ساعت نگاه کردم. ۱۰:۳۰ صبح بود. يعني از ديشب نیومده؟ یا اومده و باز رفته؟ هرجور که هست فقط امیدوارم نباشه..
تحمل و اعصاب سر و کله زدن باهاش و يه دعواي جديد ندارم.. اروم بلند شدم و چند دست لباس برداشتم و رفتم حموم.. از حمومش خوشم میومد. دوشش در کشويي شيشه اي داشت.. یه کم که سرحال اومدم از اتاق رفتم بیرون نبود.. خداروشکر.. به خونه نگاه کردم.
خیل اشفته و بهم ریخته بود رو همه چیز خاک نشسته بود.
نگاه به میز خیره موند که وسط سالن خرد و خاکشیر شده بود. باید جمعش میکردم؟ نه.. خيلي گرسنه ام بود و خودمو به یه صبحانه مفصل دعوت کردم. اخيش حسابي سير شده بودم که صداي ايفون تو گوشم پیچید. گنگ بلند شدم و رفتم سمت ایفون
یه مرد میانسال بود. همونجور وایستادم و بلاتکلیفیشو رو نگاه کردم که رفت.. تلویزیون دیدم و ناهار خوردم. براي شام خودم یه چیزی درست کردم و نزديك اومدنش بردمش تو اتاق خودم که بعد بخورم و بیرون نیام.. انتظار داشتم ۷ یا ۸ بیاد خونه اما دیر وقت و حدود۲ نصفه شب اومد خونه و نه من بیرون رفتم و عکس العملي بهش نشون دادم و نه اون
هه..دیگه نمیترسه فرار کرده باشم. هم بالکن رو قفل کرده و هم در خونه رو.. صبح باز در خونه رو امتحان کردم. قفل بود.