به گرمی یخ لبخند میزنم و

بِه گَرمیِ یَخ لَبخَند می‌زَنَم وَ
تَظآهُر می‌کُنَم بِه عآدی بودَن..
اَما هَرزَمان کِه چَشمآنَم را می‌بَندَم
یِک روحِ خآکِستَری
قَدَم دَر اَفکآرَم می‌گُذارَد..
سَرَش را کَج می‌کُنَد وَ
بآ یِک لَبخَندٍ مُوَحِش
زَل می‌زَنَد بِه مَن.. :)
نِگآهی کِه حَتی اَشک را
دَر چَشمآنَم می‌دَوانَد..!
دَستَم را لابِه‌لایِ خیآلَم می‌چَرخآنَم
تا اَفکآرَم را مَحو کُنَم..
لَبخَندَش غَلیظ تَر می‌شَوَد.. :))
می‌گویَم
یَعنی او کیست؟..
چِرا بآ چَشمآنِ سِفیدَش قَلبَم را
مُنفَجِر می‌کُنَد!؟
نَکُنَد کِه...!!؟ :)
nafas