{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم
در میان لاله و گل آشیانی داشتم

گرد آن شمع طرب می‌سوختم پروانه‌وار
پای آن سرو روان اشک روانی داشتم
دیدگاه ها (۱)

بسم الله الرحمن الرحیم اشک و اشک :هر گاه که نگاهت به جهان، ب...

باران که می آید دلم در خانه میگیرداز من سراغ عشق را دیوانه م...

انسان متحیر در ستایش جزئیات این جهان هستی است..متحیر از ؛تفا...

*عشق را بی معرفت معنا مکن* *زر نداری مشت خود را وا مکن* *گ...

#جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی رانجستم #زندگانی را و گم ...

time P5پروانه ای کوچک و سفید که در تضاد کامل با سیاهی های آن...

شب دویستم در محراب عشق!شب دویستم است. دویست شب از آن روز سیا...

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط