اینجـا دختری هَست ...

اینجـا دختری هَست ...
که شَـــــب هایَش پـُر از بــــــــــُغض اسـت
پــُر از دَرد ! پـُر از سُـــــوال!
دیگـَر خَستـــــہ شُده ام از اینکـــه بِگوینـد :
چِقَدر خوب آدَم هارا آرام میـکنـــــــے...
چِقـَدر خوب از پسِ خودَت بـــــَر مـےآیـے...
مُتـِنَفـــــِرم از ایـــــنکه لَبخَند بِزنَم وبِگـویـــــَم :
هَمہ چیـز خوب است!
اینـــــجا دختری هَست که بَعد از شِنیدَنــِـــ هَر دَردے...
دَر خـَلوت خــــــــــودَش زانــــــــــو میـــــزند...
شــــــــــوکه میشَود!
اشــــــــــڪ میریزَد!
واتّفاقـــــا بیشتَـــــر از بَقیہ دَردَشـــــ مے آیـَد!
دِلـــــَم مـــــےخواهَد آدم ها حَواسِـشان باشَد...
مــــــــــَـــــن هَم...
آدَمم مِثلِ خودِشـــــــــــان دل دارم ...