بودن بعضی آدما مثل ساعت شنیه...

بودن بعضی آدما مثل ساعت شنیه...
داریشون،کنار خودت داریشون ،تو دستات داریشون...
اما هرلحظه حجم نبودنشون زیاد و زیادتر میشه!
و تو هیچ کاری ازدستت بر نمیاد...
جز اینکه فقط تماشا کنی و ببینی کی آخرین دونه شن پایین میوفته...آخرین بهونه بودن!!
بعد اگرهم بخوای ساعت شنی رو زیر و رو کنی تا واسه چند لحظه هم شده دوباره بودنشونو به دست بیاری،
تازه میفهمی
انبوهی از نبودنهارو زیرو و رو کردی....